Όταν κουράστηκες να αντέχεις

Όταν η ζωή μέσα σου γίνεται βαριά Υπάρχουν μέρες που δεν έχει συμβεί κάτι “μεγάλο”. Κι όμως νιώθεις κουρασμένος. Σαν να κουβαλάς πολλά χωρίς να ξέρεις ακριβώς τι. Ξυπνάς, λειτουργείς, μιλάς, γελάς… αλλά κάτι μέσα σου μένει σφιγμένο. Ίσως είναι λόγια που δεν ειπώθηκαν. Ίσως είναι ανάγκες που έμαθες να κρύβεις. Ίσως είναι σχέσεις όπου έδωσες περισσότερο απ’ όσο άντεχες. Και όλα αυτά, σιγά σιγά, γίνονται βάρος. Δεν είναι περίεργο. Είναι ανθρώπινο.

Στη συστημική ψυχοθεραπεία βλέπουμε τον άνθρωπο όχι σαν “πρόβλημα”, αλλά σαν ιστορία. Μια ιστορία που γράφτηκε μέσα σε οικογένειες, σε σχέσεις, σε σιωπές, σε ρόλους που έπρεπε να παίξεις για να ανήκεις. Πολλοί άνθρωποι μεγάλωσαν μαθαίνοντας: «Μην ενοχλείς.» «Μην κλαις.» «Να είσαι δυνατός.» «Να κρατάς ισορροπίες.» Και το έκαναν. Έγιναν καλοί στο να αντέχουν. Αλλά κανείς δεν τους έμαθε πώς να ξεκουράζονται μέσα σε μια σχέση. Η θεραπεία δεν είναι να σου πω τι να κάνεις Είναι να κάτσουμε μαζί και να δούμε πώς έμαθες να είσαι. Γιατί επαναλαμβάνονται τα ίδια μοτίβα; Γιατί έλκεσαι από τους ίδιους τύπους ανθρώπων; Γιατί κάτι μέσα σου φοβάται την εγγύτητα ή την απόρριψη; Δεν είναι ελαττώματα. Είναι στρατηγικές επιβίωσης. Κάποτε σε προστάτεψαν. Τώρα ίσως σε περιορίζουν. Στις συνεδρίες δημιουργούμε έναν ήσυχο χώρο. Όχι για να κριθείς. Όχι για να αποδείξεις. Αλλά για να ακουστείς. Εκεί όπου μπορείς να μιλήσεις: – για αυτά που δεν είπες ποτέ – για αυτά που σε πόνεσαν – για αυτά που ακόμα κουβαλάς Και μέσα από τη σύνδεση, αρχίζεις να βλέπεις τον εαυτό σου πιο καθαρά. Η αλλαγή δεν έρχεται με πίεση, έρχεται όταν κάτι μέσα σου νιώθει αρκετά ασφαλές για να αφήσει αυτό που κρατούσε. Και τότε: οι σχέσεις αρχίζουν να αλλάζουν, οι επιλογές γίνονται πιο συνειδητές, και ο εαυτός σου δεν χρειάζεται πια να φωνάζει για να ακουστεί. Δεν χρειάζεται να έχεις απαντήσεις αρκεί να έχεις την αίσθηση ότι κάτι μέσα σου θέλει χώρο και αυτό είναι αρκετό για να ξεκινήσει η θεραπεία.

Λαυρέντης Θεοφάνους , Συστημικός Ψυχοθεραπευτής